Alles geregeld
voor het licht
aangaat.

Ik ben in de muziek gerold voor ik goed wist wat werken was. In het middelbaar studeerde ik muziek. Daarna rondde ik een opleiding onderwijzeres af en studeerde ik tolk voor doven. Op mijn zestiende werd ik bestuurslid van het jeugdhuis en dat bleef ik vijftien jaar lang. Daar leerde ik alles wat ik vandaag doe, alleen noemde niemand het toen zo. Affiches maken, bands boeken, techniekers inplannen, vergunningen in orde brengen, om half drie 's nachts nog een discussie oplossen aan de toog. Het heette gewoon zorgen dat de avond doorging.

Op mijn 23e werd ik zelfstandige in bijberoep. Ik startte de eerste elektronische muziekacademie van Limburg en Vlaams-Brabant, op een moment dat jongeren die wilden leren draaien of produceren nergens in de regio terechtkonden. Via die academie kwam ik in bredere kringen terecht en stond ik steeds vaker achter de schermen bij artiesten. Eerst hier, later ook op buitenlandse producties als tourmanager, van Varna tot Boedapest, Harpa, Norrköping en Nederland.

Niemand deed iets verkeerd. Er was gewoon niks geregeld. En de artiest, die er het meeste in te verliezen had, was altijd de laatste die het te horen kreeg.

En overal zag ik hetzelfde. Een technische fiche die nooit was doorgestuurd. Een artiest die op de dag zelf hoorde dat er geen tweede monitor stond. Een techniekploeg die iets helemaal anders begrepen had dan wat de artiest bedoelde, omdat het nergens zwart op wit stond.

Dat kon ik oplossen. Dus deed ik dat, eerst voor artiesten in mijn eigen kring, later ook voor bedrijven die wilden dat iemand orde bracht in hun werking. En ik leerde de harde manier waarom papier belangrijk is. Ik heb een jaar lang alles gegeven voor één artiest. Grote projecten, een volledige show die mijn team van nul opbouwde, en de afspraak die iedereen in deze sector wel eens maakt: we groeien samen. Toen de groei er kwam, ging die artiest alleen verder. Met de show die wij gemaakt hadden. Facturen die ik nog steeds niet gezien heb.

Ik ben er niet bitter over. Ik ben er wel scherper van geworden. Sindsdien staat elke afspraak die ik maak zwart op wit, ook als het over een vriend gaat. Vooral als het over een vriend gaat. Niet uit wantrouwen, wel omdat een duidelijke afspraak precies dat is wat een samenwerking overeind houdt op het moment dat het eindelijk begint te lopen.

En zo ontstond AMUSE Academy. Vandaag ben ik manager, booker, bandcoach en eventorganisator, en zorg ik dat artiesten en bands niet meer hoeven te ontdekken op het podium wat er misgelopen is.